شنبه

۱۶ آبان ۱۳۸۸ (۲۳۶)  داشته باشید
۱۸ آبان ۱۳۸۷ (۱۸۸)  سال پیش همین جا. داشته باشید.
۱۹ آبان ۱۳۸۶ (۱۴۲)
۲۰ آبان ۱۳۸۵ (۹۳)    بخوانید
۲۱ آبان ۱۳۸۴ (۴۴)    بخوانید

 ب بسم الله

بسم الله الرحمن الرحيم
الهي به اميد تو، نه به اميد خلق روزگار

 کامرانه

طرح جلد

بسم الله

نامه ها

یادداشت

رویداد در هفته اجتماعی

رویداد در هفته سینمایی

رویداد در هفته ورزشی

چهره در هفته

گزارش - قصه برج شهر ما (گزارش نفوذی همشهری جوان از پایین تا بالای بلندترین برج ایران)

گزارش - نامش انار است! (درباره جشنواره پاییزی انار در تهران و آنهایی که با انار شناخته می شوند)

گزارش - بمب هایی که در نمایشگاه ترکید (نمایشگاه مطبوعات چه خبر بود؟)

سینما - بی صدا فریاد کن (گفتگو با فرزاد موتمن و طناز طباطبایی کارگردان و بازیگر فیلم صداها)

سینما - رابرت و جعبه شکلاتش («سرود کریسمس» آخرین ساخته رابرت زمه کیس اکران جهانی شد)

ورزش - پابرهنه ها در دوبی (تیم ملی فوتبال ساحلی راهی مسابقات آسیایی شد)

ورزش - لوپی چنین میانه میدانم آرزوست! (در اسکیت نمایشی دختر ها از پسر ها جلوترند)

ورزش - دختران تک چرخ (حواشی اولین مسابقه موتورسواری بانوان)

موسیقی - از موسیقی تا موسیخی (پای حرف های رضا صادقی درباره کاجرای شباهت صدای بهنام صفوی و خودش)

ادبیات و کتاب - تلاشی کمیک برای رهایی از عاقبتی تراژیک (نگاهی به دنیای نمایشنامه های دورنمات)

روزها - تسخیر لانه جاسوسی و سایر رویدادها

راهنما سینما / تلویزیون

راهنما کتاب / هنر / رایانه

موفقیت - وقتی نامزد کوچک بود (بهتر است جو حاکم بر خانواده نامزدتان را بدانید)

گالری - دیگر فردوسی تنها نیست (نگاهی به مجسمه های آشنای شهر تهران)

میهمان هفته - خودتان بروید تست بدهید (گفتگو با جمشید جم)

 گوی ها و تمشک ها (به امید روزی که سرمان برای تمشك دادن بی کلاه بماند !) 

  گوي اين هفته را باید دست به دست بین چند تا مطلب بصورت دوره ای بچرخانیم. اما دیدیم واقعا حیف است اگر صفحه ی موسیقی این هفته بدون گوی بماند. آقای بابازاده و خانم ایزدی ممنونیم به خاطر صفحه ی موسیخی این هفته!
 گوی هنری اين هفته هم واقعا مستحق تمامی صفحات هنری مجله بود. چه طرح جلد چه صفحه بسم الله و چه صفحه گالری اما این گوی را تقدیم می کنیم به صفحه گالری که نه تنها غایب نبود که صفحه هایش هم دوب رابر شده بود. تازه به دغدغه شهرستان ها هم نیم نگاهی داشت.
 نامه ها ص۵: نمی دانم چرا چند هفته ای هست احساس می کنم پیشنهاد های صفحه ی نامه ها تکراری شده است خصوصا پیشنهاد سبک زندگی آزمون های مختلف زبان.
 نامه ها ص۵: فکر می کردم توهم تکراربینی زده ام! اما خدایی اش کوتاه از میان نامه ها هم تکراری است و قبلا توی شماره قبلی چاپ شده بود و دوباره این هفته هم چاپ شده.
 نامه ها ص۶: ای بابا نکند مجله شماره قبلی را برداشته ام! نصف پیامک های این هفته هم که تکراری است. تازه جالب آنجاست که توی جواب اولین پیامک آمده: «...با یک ستون جا نمی توانیم همه ۲ هزار پیامکی را که به مان می رسد چاپ کنیم...» حق با شماست اما لازم نیست برای پر شدنش هم تکراری چاپ بکنیدها!!!
 رویداد در هفته ورزشی ص۱۵: هیچی! فقط خواستم بگویم گوش شیطون کر جدول این هفته هیچ تمشکی نگرفت!!!
 راهنما کتاب / هنر / رایانه ص۵۵: اسم خانم شهرستانکی آن بالا هست اما هیچ معرفی ای ازشان توی صفحه نیست آخه چرا؟!

تمشک های لوس و بی ربط (مطالعه این قسمت به هیچ کسی توصیه نمی شود)

نمره املای این هفته مجله: یه چیزی حدود شونزده تمام!
لطفا از روی هر یک از غلط های زیر بیست بار بنویسید تا همچین فضاحتی دوباره به بار نیاید!
 نامه ها ص۴: می کردن = می کردند
 چهره در هفته ص۱۷: افعانستان = افغانستان
 گزارش ص۱۹: آفتاده = افتاده
 ورزش ص۳۷: مربوط به به اسکیت = مربوط به اسکیت
 روزها ص۵۰: میرازی = میرزای
 روزها ص۵۱: پوند = پاوند

بسم الله الرحمن الرحیم

الهی به امید تو نه به امید خلق روزگار

سال پیش همین جا

دو سال پیش در چنین روز و ساعتی يهو ويرم گرفت كه يك وبلاگ را درست كنم و الان فقط خوشحالم كه تا اينجا پیش رفته است.

زیاد نمی خواهم سرتان را درد بیاورم. فقط توی این قسمت کلی آمار و ارقام است که هوار می کنم روی سرتان خودتان ببینید چیزی اش به درد می خورد یا نه!

این پست، پست ۱۷۴ اين وبلاگ است. يعني امسال براي ۴۷ شماره ي مجله  ۵۰ پست كار شده كه با توجه به اينكه نسبت به اوايل كار، وبلاگ نظم بهتري پيدا كرد و براي هر شماره يك پست رفتيم اين كم شدن تعداد پست ها قابل توجيه است.

مجموعا توي اين يك سال ۱۶۵۶ كامنت گذاشته شده كه از اين تعداد زحمت ۴۷ كامنت را اعضاي تحريريه كشيده اند. اين در حالي است كه سال گذشته مجموعا ۲۰۶۰ كامنت گذاشته شده بود. دليل اين كم شدن تعداد كامنت ها را هم بايد از شما پرسيد كه متصدي امر كامنت گذاري هستيد.

بيشترين كامنت امسال براي مجله شماره ۲۰۰ گذاشته شده كه طبق اسناد و مدارك موجود ۷۲ نفر براي آن پست نظر دادند. در حالي كه سال پيش براي شماره ۱۷۷ كه طرح سياوش خيرابي و محسن افشاني روي جلد بود ۹۱ نفر نظر داده بودند. كمترين نظر امسال هم مربوط به شماره ۲۱۵ بود كه بعد از انتخابات تشريف آورده بود روي دكه هاي روزنامه فروشي و فقط ۱۱ نظر را به خودش اختصاص داد.

بيشترين بازديد روزانه ي امسال ۲۲ فروردين و همزمان با روي جلد رفتن طرح علي دايي بود كه در يك روز اين وبلاگ ۴۴۸ تا آدم را به خودش ديد. سال پيش بيشترين بازديد ۲۹۷ نفر و مربوط به زمان شايعه توقيف مجله بود.

وبلاگ هر ماه بين ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر بازديد داشته كه طبق آخرين آمار وبگذر توي امسالي كه گذشت ۳۱۰۰۰ نفر بازديد كننده وجود داشته. سال پيش جناب وبگذر براي يك سال بازديد براي ۱۷۸۲۳ نفر كنتور انداخته بود. یعنی در مجموع چیزی حدود ۴۸۸۲۳ بازدید طی دو سال.

طبق آماري كه به دست آمد  به نكات جالبي پي بردیم. از آن جمله اينكه آقاي  م.رجبي و خانم مهتا ارباب صادقي از آخرين نفراتي بودند كه سال پيش با وبلاگ آشنا شدند اما امسال جزو پايه هاي اصلي وبلاگ بودند.

آقایان و خانم ها پریزاد، فاطمه كيا، وحيد، زاغچه، پريسا از جمله دوستاني بودند كه هر دو سال همه جوره با ما همراه بودند.

توي آن آمار پاييني اگر بخواهيم پنج نفر از كساني را كه توي اين دو سال بيشترين كامنت را گذاشتند سوا كنيم به ترتيب مي شوند:
۱. م. رجبي ۱۶۲
۲. پريزاد ۱۴۶
۳. فاطمه كيا ۱۳۳
۴. هادي ۱۳۱
۵. حسين جعفريان ۱۲۵

از اعضاي تحريريه هم توي اين يك سال خيلي ها از اين طرف ها پيدايشان شد و روي ديوارمان يادگاري نوشتند.
آقايان و خانم ها: شيدا اعتماد (۱۲ کامنت)، محمد مهدي حاجي پروانه (۱۱)، احسان رضايي (۴)، سعيد بي نياز (۴)، منصوره مصطفي زاده (۳)، مجتبي ذوقي (۳)، محمد جباري (۲)، احسان ناظم بكايي (۲)، بهمن بابازاده (۲)، هدي ايزدي (۱)، نويد غضنفري (۱)، علي رضوي (۱) حسين كلهر (۱)، انسيه شهرستانكي (۱) و يك نفر هم با نام «يك نويسنده» كه فكر ميكنم بعد از ماجراي نمايشگاه مطبوعات بشود حدس زد كي بوده.

در آخر هم ممنونم از تمام دوستانی که این دو سال را با ما بودند.
تشکر از آقای محسن رجبی که اداره شاخه ادبی وبلاگ را تقبل کرد.
تشکر از خانم ذوقی فرد (همان زاغچه خودمان) که اداره شاخه سیاسی وبلاگ را قبول کردند.
تشکر از خانم پریسا کلایی که زحمت گردآوری موضوعات دویست شماره مجله در اکسل را تقبل کردند.
تشکر از دوست گمنامی که ویرایش طرح جلد ها را بر عهده داشت و نخواست که اسمش رسانه ای شود.
ممنون از دوستانی که دعوت مان را لبیک گفتند و آمدند نمایشگاه مطبوعات تا ما را زیارت کنند!
و ممنون از اعضای تحریریه که همه جوره هوای وبلاگ و خواننده ها را دارند.