بسم الله الرحمن الرحیم

الهی به امید تو نه به امید خلق روزگار

سال پیش همین جا

دو سال پیش در چنین روز و ساعتی يهو ويرم گرفت كه يك وبلاگ را درست كنم و الان فقط خوشحالم كه تا اينجا پیش رفته است.

زیاد نمی خواهم سرتان را درد بیاورم. فقط توی این قسمت کلی آمار و ارقام است که هوار می کنم روی سرتان خودتان ببینید چیزی اش به درد می خورد یا نه!

این پست، پست ۱۷۴ اين وبلاگ است. يعني امسال براي ۴۷ شماره ي مجله  ۵۰ پست كار شده كه با توجه به اينكه نسبت به اوايل كار، وبلاگ نظم بهتري پيدا كرد و براي هر شماره يك پست رفتيم اين كم شدن تعداد پست ها قابل توجيه است.

مجموعا توي اين يك سال ۱۶۵۶ كامنت گذاشته شده كه از اين تعداد زحمت ۴۷ كامنت را اعضاي تحريريه كشيده اند. اين در حالي است كه سال گذشته مجموعا ۲۰۶۰ كامنت گذاشته شده بود. دليل اين كم شدن تعداد كامنت ها را هم بايد از شما پرسيد كه متصدي امر كامنت گذاري هستيد.

بيشترين كامنت امسال براي مجله شماره ۲۰۰ گذاشته شده كه طبق اسناد و مدارك موجود ۷۲ نفر براي آن پست نظر دادند. در حالي كه سال پيش براي شماره ۱۷۷ كه طرح سياوش خيرابي و محسن افشاني روي جلد بود ۹۱ نفر نظر داده بودند. كمترين نظر امسال هم مربوط به شماره ۲۱۵ بود كه بعد از انتخابات تشريف آورده بود روي دكه هاي روزنامه فروشي و فقط ۱۱ نظر را به خودش اختصاص داد.

بيشترين بازديد روزانه ي امسال ۲۲ فروردين و همزمان با روي جلد رفتن طرح علي دايي بود كه در يك روز اين وبلاگ ۴۴۸ تا آدم را به خودش ديد. سال پيش بيشترين بازديد ۲۹۷ نفر و مربوط به زمان شايعه توقيف مجله بود.

وبلاگ هر ماه بين ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر بازديد داشته كه طبق آخرين آمار وبگذر توي امسالي كه گذشت ۳۱۰۰۰ نفر بازديد كننده وجود داشته. سال پيش جناب وبگذر براي يك سال بازديد براي ۱۷۸۲۳ نفر كنتور انداخته بود. یعنی در مجموع چیزی حدود ۴۸۸۲۳ بازدید طی دو سال.

طبق آماري كه به دست آمد  به نكات جالبي پي بردیم. از آن جمله اينكه آقاي  م.رجبي و خانم مهتا ارباب صادقي از آخرين نفراتي بودند كه سال پيش با وبلاگ آشنا شدند اما امسال جزو پايه هاي اصلي وبلاگ بودند.

آقایان و خانم ها پریزاد، فاطمه كيا، وحيد، زاغچه، پريسا از جمله دوستاني بودند كه هر دو سال همه جوره با ما همراه بودند.

توي آن آمار پاييني اگر بخواهيم پنج نفر از كساني را كه توي اين دو سال بيشترين كامنت را گذاشتند سوا كنيم به ترتيب مي شوند:
۱. م. رجبي ۱۶۲
۲. پريزاد ۱۴۶
۳. فاطمه كيا ۱۳۳
۴. هادي ۱۳۱
۵. حسين جعفريان ۱۲۵

از اعضاي تحريريه هم توي اين يك سال خيلي ها از اين طرف ها پيدايشان شد و روي ديوارمان يادگاري نوشتند.
آقايان و خانم ها: شيدا اعتماد (۱۲ کامنت)، محمد مهدي حاجي پروانه (۱۱)، احسان رضايي (۴)، سعيد بي نياز (۴)، منصوره مصطفي زاده (۳)، مجتبي ذوقي (۳)، محمد جباري (۲)، احسان ناظم بكايي (۲)، بهمن بابازاده (۲)، هدي ايزدي (۱)، نويد غضنفري (۱)، علي رضوي (۱) حسين كلهر (۱)، انسيه شهرستانكي (۱) و يك نفر هم با نام «يك نويسنده» كه فكر ميكنم بعد از ماجراي نمايشگاه مطبوعات بشود حدس زد كي بوده.

در آخر هم ممنونم از تمام دوستانی که این دو سال را با ما بودند.
تشکر از آقای محسن رجبی که اداره شاخه ادبی وبلاگ را تقبل کرد.
تشکر از خانم ذوقی فرد (همان زاغچه خودمان) که اداره شاخه سیاسی وبلاگ را قبول کردند.
تشکر از خانم پریسا کلایی که زحمت گردآوری موضوعات دویست شماره مجله در اکسل را تقبل کردند.
تشکر از دوست گمنامی که ویرایش طرح جلد ها را بر عهده داشت و نخواست که اسمش رسانه ای شود.
ممنون از دوستانی که دعوت مان را لبیک گفتند و آمدند نمایشگاه مطبوعات تا ما را زیارت کنند!
و ممنون از اعضای تحریریه که همه جوره هوای وبلاگ و خواننده ها را دارند.