در شماره‌هاي خيلي قبل‌تر يكي از صفحاتي كه مورد انتقاد هميشگي خوانندگان قرار مي‌گرفت همين صفحه موفقيت بود. چون سبك نوشتاري آن جوري بود كه خواننده بعد از خواندن حدود 50 تا 60 صفحه از مجله نمي‌توانست با آن ارتباط برقرار بكند. اما خب الان با تلاش‌هاي آقاي بي‌نياز و تغيير در نوع نوشتار متن از آن اوج انتقادات كاسته شده. خود من يكي از كساني بودم كه از كل مجله فقط اين صفحه را نمي‌خواندم اما الان نه. در ضمن شماره اين صفحه از عكس بسيار زيبايي مرتبط با متن استفاده كرده كه واقعا آدم همان حس افسردگي را در ذهن خود ترسيم مي‌كند.