همشهری جوان

لينك‌هاي مكمل

اسماعيل داورفر: قطعاتي از فيلم دائي جان ناپلئون

نظرات برگزيده خوانندگان (گاهي خلاصه شده)

توده‌كشت: براي چند دقيقه دلم خوش بود كه براي اولين بار در سال 87 مجله پنج شنبه اومده. ديدم نه بابا همچين مجله اي همون دير تر به دست آدم برسه بهتره. آدم كمتر براش ذوق كنه بهتره. انگار براي از سر واكني كاغذ سياه مي كنن ميدن زير چاپ.نگران نباش بعيد نيست يه روز چلچراغي بشي. اصلا مقايسه درستي نيست ولي كوچكترين تفاوت چلچراغ اينه كه به خواننده هاش بيشتر احترام ميذاره. تو كل ه. ج. كي مي شينه مثل شرمين نادري نامه ها رو بخونه و جواب بده؟ يعني واقعا دغدغه ما درست كردن بادبادكه؟ من از هشت سالگي بدون استفاده از اون الگوها انواع بادبادك مي ساختم. ولي همه چيز مجله يه طرف صفحات مرثيه خوانيش كه حسابي اشكمو در آورد يه طرف. منظورم رويداد در هفته بود. سروش جوان يك نقطه عطف داشت. از وقتي ماهنامه تبديل به هفته نامه شد حسابي افت كرد و آخرشم درش تخته شد. دوستان عزيزم را به يك نظر سنجي غير رسمي دعوت مي كنم. نقطه عطف نشر ه.ج. كجاست؟ يعني ( با لحن مزدك ميرزايي بخوانيد:) ما اگه بخواهيم چند ماه ديگه تو مراسم فاتحه خواني همشهري جوان شيون و زاري كنيم بايد به كدام بازي روزگار گير بدهيم؟ عوض شدن سردبير گزينه يك عوض شدن رنگ صفحات گزينه 2 آمدن چهره در هفته گزينه 3 حذف صفحه دانش گزينه 4 تغييرات شگرف ( در حد لباس جديد پادشاه) در سال جديد گزينه 5 هيچكدام گزينه 6 شما مي توانيد پاسخهاي خود را به آدرس پستي يا الكترونيكي دفتر مجله بفرستيد وبه عنوان جايزه با قيد قرعه در ستون "نامه هاي شما را خوانديم" شماره هاي دو ماه بعد اسم زيباي خود را ببيند.

چيزي شبيه روزنامه: هنوز هم بر سر جريان تک عکس در صفحه اول بصورت مستمر اعتراض دارم

نيلي: اين شماره خيلي خوب بود کلي حال کردم با مطالبش هم با دخترا شيرن ... هم با تشابه به توان 2 بعد هم با بکش و فرار کن. آهان راستي کودک درون هم خيلي جالب بود. ضمن اينکه من هميشه دوست داشم طرز ساخت بادبادک رو ياد بگيرم. دست همه بچه ها درد نکنه، اميدوارم مجله پر بارتر از اين هم بشه.

يك انسان نه چندان معمولي: بادبادک بازي ؟ هفته ي قبل هم غواصي ؟  مصاحبه ها هم که هيچ کدوم به درد نميخورند ؟  يادداشت مهمان هفته کو پس ؟ اگه قراره نباشه بهتره از اول نباشه ! الان من مجله رو از روي عادت ميخرم , نه از روي ذوق و شوق ! مصاحبه ها به شکل افتضاحي سر هم بندي شده اند ! خواهر من , برادر من ! مشکل از يک جاي ديگه است ! اصلا شايد هم مشکلي در کار نباشه و ما ها دچار توهم شديم ! سال قبل که قيمت مجله 100 تومن بيشتر شد !آقاي سر دبير يادداشتي نوشته بودند با اين مضمون :مجله دچار تغييرات ناچيزي شده است !!!که احتمالا موقع خريدن متوجه شده ايد ! ميبينيد افزايش 50 درصدي تغيير ناچيزيه ! واي وقتي قبل از عيد نوشتند مجله دچار تغييرات عمده اي خواهد شد فکر ميکردم منظورشون يک تحول 180 درجه اي ولي متاسفانه ....

هادي: اين شماره ه ج بهتر از شماره قبل بود به خصوص بخش سينمايي که درباره فيلم به همين سادگي مطلب داشت و همچنين 2 صفحه درباره دنيل دي لوئيس عزيز. همچنين صفحه روزهاي اين شماره که درباره عمو شلبي بود. بقيه مطالب رو فکر نکنم بتونم بخونم يه زماني مجله مي رسيد دستم در عرض 2 ساعت تمومش مي کردم بهتره بگم مي خوردمش اما الان ... راستي يادم رفت بگم يادداشت محمد جباري هم خيلي خوب بود دستش درد نکنه حرف دل خيلي ها رو زده بود

دروغگوي خوش حافظه: رويداد در هفته ها خشک و خالي گزارش کتاب باز ها کم!! دختراي رزمي کار محشر (به جز عنوانش!! لا اقل "خانمها" يي- "بانوان"ي چيزي. دختر!!!!ها!!!!!!!) خاطره ها عدد مي شوند هم عالي.

وحيد: سلام. بچه ها بهتره انقدر ناشکري نکنيد .مجله خيلي هم خوبه .

آل‌حسيني: من فقط هنوز موندم توي كار اون مطلب «خاطره ها عدد مي شود» كه مربوط بود به شماره‌هاي تاريخي پرسپوليس و استقلال.. نمي دونم چرا قلم نويسنده اينطوري بود.. يهو جمله مي‌پريد.. بيشتر ياد يكي از گوينده هاي راديو افتادم.. اصلاً تمام مدت صداي اون گوينده مي اومد توي ذهنم.. با لحن و صداي ايشون مطلب رو خوند.. خيلي سخت نوشته بود. سبك زندگي هم كه خيلي نو نبود..

توده‌كشت 2: ما وقتي هر هفته ميريم سراغ کيوسک روزنامه فروشي و ه.ج. مي خريم و مي خونيم يعني اين بهترين گزينه ايه که براي مطالعه هفتگي مون انتخاب( تاکيد مي کنم"انتخاب") کرديم. و اگر انتقادي مي کنيم براي اينه که انتخابي که کرديم کماکان جزو اولين انتخابهامون بمونه. باشه از اين به بعد انتقاد هم نمي کنيم. باشه چشمامونو مي بنديم و نمي بينيم که دبير تحريريه عوض شده باشه رويداد در هفته رو مي خونيم و با دو انگشت سبابه دو طرف دهانمونو مي کشيم بالا و مي گيم : هه هه هه خنديديم! باشه سريش و چسب و روزنامه و کاغذ رنگي مي خريم و با خوشحالي بادبادک درست مي کنيم و هورا مي کشيم که آخ جون دغدغه هاي هنري و فرهنگي مون دارن تو آسمون ويراژ مي دن. باشه نا شکري نمي کنيم اين نعمت مقيم را که مبادا به عذاب اليم بي مجلگي! گرفتار نياييم.

اگر با کامنتهاي قبلي شروع کننده چيز ناخوشايندي بودم عذر مي خواهم حرفم را پس مي گيرم. مي توني حذفشون کني تا بيشتر از اين بين بچه ها بحث نباشه.

وحيد2: اين احسان ناظم بکايي حال آدمو به هم ميزنه با اين عمو صفار گفتنش . نميدونم اينا از وزير ارشاد چه خيري ديدن که اينجور چاي نخورده فاميل شدن . اين عمو صفار همونه که به عروس فرنگي و سوغات فرنگ مجوز ميده ولي به سنتوري داريوش مهرجويي مجوز نميده . همون که گل آقا و دنياي تصويرو تعطيل ميکنه . براي بار هزارمه که اينا دارن بهش ميگن عمو ! طنز و شوخي هم حدي داره .

يك انسان نه چندان معمولي2: منظورم رو از تغيير180 درجه اي فکر کنم متوجه نشدي ! شايد من نتونستم منظورم رو برسونم , منظورم اين بود که خواننده ي مجله شعور داره وميفهمه !بلا نسبت يک مشت خل و چل يا آي کيوي پايين نيستند که ! فکر ميکني جواب ميدن ؟ خودت زنگ زدي و اين جواب رو شنيدي ؟  الان زنگ بزن بپرس اين داستان ماه که ميگفتيد چي شد ؟ فکر نميکنم جواب مناسبي بشنوي ! براي همين ميگم که براي خواننده ها ارزش قائل نيستند ! دکتر شريعتي خودش در تحليل تاريخ در يکي از سخنرانيهايش به نقل از مورخين ميگويد :هر حرکتي يک شروع و يک نقطه ي اوج دارد بعد از آن سقوط آغاز ميشود ! نقطه ي اوج هر تمدني با شکوه ترين دوره ي ان تلقي ميشود و در اين مورد مثالهاي متعددي را ياد آوري ميشود ! همشهري جوان هم از اين قاعده ي کلي مستثني نيست , فکر ميکني دغدغه ي جوانهاي اين مملکت غواصي يا بادبادک بازيه ؟ در ضمن اسم اين کار تغييرات نيست ! تغييرات اندکه نه زياد ! اصلا بزار يه ذره رک و صريح حرف بزنم ! بابا اسم اين مجله روشه , همشهري جوان! نه همشهري کودکان! نثر مجله در بسياري حالات جوريه که انگار دارن براي يک بچه ي 7 ساله اينا رو توضيح ميدن ! ميخواهي نمونه ي يادداشتهاي سال قبل رو براي مثال بيارم اينجا تا تفاوت اونها رو هم ببينيد ؟! من با قسمت عمده ي حرفهاي خانم توده کشت موافقم ! مجله رو دوست دارم که اين حرفا رو ميزنم !

نقداغ:

من هويج پخته، شاكي‌ام!

ضمن احترام به تمام انتقادات شما دوستان خوبم به مجله، تقديم مي‌دارم.

اينجانب هويج پخته در همين مكان و در زمان معلوم در كمال صحت عقلي همه‌جانبه از مجله خودمون يعني همشهري جوان موسوم به ه.ج. دفاع مي‌كنم.

كاملا به شما حق مي‌دهم كه از مجله انتقاد بكنيد اما خب فكر نمي‌كنيد انتقاد بدون مبنا و نامفهوم تا حدي اثر منفي خواهد گذاشت.

به نظر شما اختصاص دادن سه صفحه مجله به نظرات خوانندگان مجله كم لطفي و عدم احترام به خواننده است؟ اينكه هر هفته حداقل دو يادداشت از خواننده‌ها چاپ ميشه چطور؟ يا اينكه قسمتي اختصاص داده شده به بازتاب نامه خوانندگان كه جواب خواننده‌ها به خواننده‌هاست چطور؟ قبول كنيد كه كمي بي‌انصافيه كه بگيم حرف خواننده‌ها براي نويسنده‌ها مهم نيست چون واقعا غيرممكنه اينطور باشه. بابا اين وبلاگ فكستني نه هزينه مادي‌اي چنداني واسه من داره و هنوز يه سالش هم نشده اگه توي يه روز كمتر از 20 تا مراجعه داشته باشه من براي ادامه فعاليت دچار ترديد ميشم چه برسه به مجله‌اي با اين همه خواننده و هزينه‌ها و زحمتي كه واسش كشيده ميشه.

راجع به تغييرات 180 درجه‌اي هم بايد بگم مطمئن باشيد اگه قرار بود چنين اتفاقي بيفته به اين معني بود كه تمام رويه قبلي نويسنده‌ها اشتباه بوده و هيچ قسمتي مثمر ثمر نبوده و نياز به تغييراساسي داشته در حالي كه خيلي از ماها از خيلي قسمت‌ها به طور كامل راضي بوديم ضمن اينكه تغييرات 180 درجه يعني اينكه شماره اول سال جديد را كه گرفتيد به خاطر تغييرات ايجاد شده اصلا نشناسيدش كه خب اين هم چندان مطلوب به نظر نمي‌رسه چون اگه قراره اينطور باشه خب بهتر نيست يه مجله ديگه را انتخاب كنيم و فرض كنيم همشهري جوانه اما تغيير كرده؟ و لازم به ذكره كه اون تغييراتي كه من توي سال جديد مي‌بينم چندان هم كم نيست (در صورت لزوم مي‌تونيد مقايسه كنيد).

در آخر هم اينكه قبول دارم مجله با اون شكل آرماني كه از مجله انتظار داريم در بعضي شماره‌ها فاصله مي‌گيره اما خب قبول ندارم كه مجله رو به افوله و در سرازيري سقوط قرار گرفته.

اين مطلب به اون معنا نيست كه از شماره بعدي توي صف بايستيم واسه پاچه‌خاري مجله! نه! بهتره انتقاداتمون جز به جز و كاملا منصفانه باشه.

ادامه دارد...